Help, ik ben een schelp!

Help, ik ben een schelp

Luisteren is binnen dienend leiderschap één van de belangrijkste competenties/vaardigheden die een leider tot in zijn vezels moet beheersen. De kunst van het luisteren is namelijk eerst de ander begrijpen voordat je zelf begrepen wordt. Eerst geven en dan pas halen. En om het extra ingewikkeld te maken, begint het geven bij jezelf. Begint het te duizelen? Lees vooral verder.

Hoe zorg je voor draagvlak voor je beslissingen als leidinggevende in jouw organisatie? Hoe weet je waar je medewerkers of je klanten behoefte aan hebben? Dan zal je naar ze moeten luisteren. Wat is luisteren eigenlijk en hoe doe je dat op zodanige manier dat je de ander ook echt kunt ontmoeten? Best wel een klus om uit te werken. Luisteren is dus een werkwoord. Voor jezelf, maar zeker als je leiding geeft (hiërarchisch, dan wel functioneel) aan anderen. We denken allemaal heel goed te kunnen luisteren, maar kijk eens welke van de onderstaande punten je herkent bij jezelf.

Wat zijn belemmeringen bij het luisteren?

  • Te druk met andere zaken, twee dingen tegelijk doen, bezig met het vorige of het volgende gesprek, telefoon waarop steeds berichtjes binnenkomen.
  • Eigen agenda voorrang geven, persé een bepaalde uitkomst of resultaat willen hebben.
  • Tijdsdruk, kop-staart planning in je agenda, of teveel agendapunten om te bespreken.
  • Lichamelijk niet in orde zijn, hoofdpijn, grieperig.
  • Vooroordelen hebben over de persoon of het onderwerp.

En? Je kunt ongetwijfeld de lijst zelfs nog verder aanvullen. Je bent je zojuist bewust geworden dat je misschien toch niet zo goed luistert als dat je dacht.

Maar wat kun je doen om je de kunst van het luisteren eigen te maken?

  • Onverdeelde aandacht geven: geen afleiding toelaten. Telefoon uit of niet meenemen naar het gesprek, een rustige ruimte opzoeken waar je niet gestoord kunt worden, de tijd nemen (zie ook E-zine #9 over voorbereiding van belangrijke gesprekken).
  • Stil zijn en zwijgen: mijn oudste zoon zei ooit “Luisteren doe je met je oren, niet met je mond”. Als je luistert, dan hoef je niet te praten, niet te schrijven, alleen te luisteren.
  • Je beelden loslaten: je vooroordeel, je eerdere beeld even parkeren. Ze helpen je niet om horen wat die ander nog meer vertelt tussen de regels door.
  • Horen: Pas als je zelf stil bent en je aandacht richt op die ander en je eigen beelden opzij hebt gezet komt er ruimte om die ander werkelijk te horen.

Het is net als een schelp die je steeds dieper tot de kern van ontmoeten brengt. Het is de wisselwerking van aandacht geven en informatie ontvangen. De ‘investering’ die je doet in termen van tijd en ruimte geven betaalt zich terug in vertrouwen en betrokkenheid. Iemand die zich werkelijk gehoord voelt, weet zich erkend als mens. Hij (en uiteraard ook zij) voelt zich serieus genomen door je. Ter inspiratie deel ik graag het prachtige gedicht “Luisteren” met je.

De eerste stap naar persoonlijk leiderschap is dan gezet. Hoe dienend is dat? Wil je er meer over weten bel mij dan, je bent van harte welkom. Ik nodig je uit om je eigen ervaringen met de kunst van luisteren te delen (arlette@nivsl.nl of 06 14 59 88 02).

Auteur(s)

Relevante berichten

Top