Inspiratietour ‘De Menselijke Maat’

Hoe kun je een groep leidinggevenden en beleidsmedewerkers van een woningcorporatie niet zozeer inspireren met mooie verhalen, maar vooral laten zien hoe ze een stap verder kunnen komen in hun eigen praktijk? Daarvoor hebben we met H3ROES een mooie manier gevonden, die enerzijds iedereen met twee benen in de wereld van vandaag neerzet en anderzijds helpt om te zien wat we morgen beter of anders kunnen doen. We verkennen een stad (urban exploring, heet dat) en gaan zien hoe bedrijven in heel andere takken van sport invulling geven aan dienstverlening en participatie. En natuurlijk kijken we wat we van hen zouden kunnen kopiëren, soms direct en soms met enige fantasie.

We gingen rondom het thema ‘De menselijke maat’ op pad met het Platform Dienstverlening en Participatie van KWH. Utrecht was een logisch decor: een stad op menselijke maat, met enorm veel beweging rond bijvoorbeeld VechtclubXL, de Tafelboom, Instock, de Leapp winkel, de paardenslager en Dogma, om nog maar te zwijgen over het in kerken gevestigde Zaalverhuur 7.

Een atypische sociale verhuurder

De dag was opgebouwd om met elkaar eerst anders te leren kijken naar de omgeving en ook te beseffen dat grote veranderingen ook gewoon klein en praktisch kunnen beginnen. We begonnen bij de verrassende VechtclubXL, een verzamelgebouw voor creatieve ondernemers. Deze ‘sociale verhuurder’ moet inmiddels ook met wachtlijsten werken, want iedereen wil onderdeel van deze community worden. Het is allemaal erg vrij en open georganiseerd, met respect voor het verleden (de deuren van kanaaleiland zijn verwerkt in de gevels van de werkunits) en een vette knipoog naar de toekomst. Oh ja…en “hou je niet van bier en pingpong, nou dan kom je toch lekker niet!” is ook een manier om jouw feest te adverteren. Welke corporatie durft de poster aan “Kan het je niets schelen wat er met jouw woning of wijk gebeurt, nou dan ga je toch niet in ons klantenpanel?”. Juist ja…uit de comfortzone!

Friskijkers en jonge honden

Anders denken en anders kijken, dat doen jonge mensen, net uit de schoolbanken, misschien nog wel het allerbeste. De wereld om hen heen verwondert ze nog en ze denken niet zo snel in termen van problemen of onmogelijkheden. Om wat van die energie te lenen, was Bob Knoester van Jonge Honden onze eerste ‘spreker uit de praktijk’. Hij liet zien hoe je met enthousiasme en aandacht voor het natuurlijke gedrag van mensen het verschil kan maken op ontzettend veel plekken. Als je maar durft te experimenteren. Dus niet conformeren aan beleid of ongeschreven regels, maar ongebaande paden verkennen, liefst met een clubje collega’s die diezelfde frisse blik delen.

Meerdere wegen verkennen

Er zijn vele wege die naar Rome leiden. In ons geval waren er 4 paden die allemaal halverwege de middag weer bij een kerk in hartje Utrecht samen zouden komen, dus we hadden dat wel erg letterlijk genomen. Ieder pad, iedere route, bestond uit een lunchlocatie, een spreker uit de praktijk en een aantal bijzondere plekken waar de platformdeelnemers konden ‘rondneuzen’ om te zien en ontdekken waarom ze hier nou naartoe zijn gebracht. Zo stond een groep een behoorlijke tijd op de Dafne Schippers brug om te bediscussiëren of de veranderopgave nou een sprint of een marathon was. En of we net als Dafne het zouden kunnen opbrengen om ieder dag gedisciplineerd te leven en trainen om over vier jaar een gouden plak op te halen…misschien. Wat zou ervoor nodig zijn om iedereen aan zo’n missie te committeren? Hoe zou je jouw collega’s enthousiast krijgen? Een mooi gesprek, op een onverwachte plek, dus.

Respect voor vroeger

Er gaat een groep langs bij de Tafelboom. Hoe lang kun je nou over een tafel praten? Best lang, want iedere tafel heeft zijn eigen verhaal, dat hij met zich meedraagt. Gemaakt van Utrechts hout dat lokaal is verwerkt en gedroogd. Er wordt hier een register bijgehouden van de oorspronkelijke bomen en de tafels die ervan gemaakt zijn. Iedere tafel heeft een lade met het verhaal erin. En als je zo’n tafel wilt, dan mag je je inschrijven en dan gaat Tafelboom de beste match voor jou vinden. Want het is nu eenmaal niet zomaar een tafel. Het gaat dus over rentmeesterschap en over een unieke beleving. Maar…hoe doen we dat eigenlijk met huizen? Is ‘terugbrengen in oorspronkelijke staat’ niet respectloos voor de geschiedenis van een huis? Kennen we het verhaal van het huis? En delen we dat trots met de nieuwe (tijdelijke) bewoner?

Maatschappelijk ondernemen

Dit soort voorbeelden waren er gedurende de praktijkdag in overvloed. Het geredde voedsel dat bij Albert Heijn normaal wordt omgezet in bio-gas, maar bij In-stock gewoon gered wordt en een heerlijke maaltijd is, van gewone restaurant-kwaliteit. Natuurlijk gaat er ook genoeg naar de voedselbank, maar we hebben simpelweg een overschot aan afval en we moeten mensen laten zien dat je dat niet alleen ‘nog kunt redden’, maar dat het heerlijk is en leuk en waardevol. Want In-stock is gewoon een bedrijf dat de eigen broek op moet houden. Dat doet ze door een grote community van mensen te betrekken bij het redden van voedsel, met workshops en trainingen over hoe mensen thuis ook minder kunnen verspillen. De platformdeelnemers die zich met de planning van Dagelijks Onderhoud bezig houden vragen vooral naar de manier om een restaurant te runnen als je van de ene op de andere dag niet weet wat er overblijft en dus de keuken binnen en weer uit gaat komen. “We investeren in de creativiteit van onze koks, want die maken het verschil. Die moeten de flexibiliteit hebben om alles wat op ze af komt om te zetten in een heerlijk resultaat!”.

Een zaal met een verhaal

We eindigen met alle groepen bij Zaalverhuur 7, in het hart van Utrecht. Dat het hier geen normale kerk is, blijkt al snel. Even een sanitaire stop na al dat fietsen…maar dan moet je wel dwars door de keuken. Da’s best gek, maar ook wel weer heel leuk. En met een kwinkslag weet Zaalverhuur 7 ook nog een glimlach op je gezicht te toveren als ze je met jouw eigen gedachten confronteren. Het zaalverhuurbedrijf benut de locatie van de kerk die normaal veel dagen in de week leeg staat. Ze verbinden de waarden van de kerk aan de aandacht die gegeven wordt aan huurders. Veel mooie en praktische voorbeelden worden door Elianne Alblas aangeduid. De locatie is nogal ver van de parkeergarage en als het regent is dat dubbel vervelend. Dus heef Zaalverhuur 7 een paraplu die ze meegeeft. Maar dat is niet zomaar een  paraplu…het is een doorgeefplu, waarmee je ook iemand anders een goede bui mag bezorgen.

Geïnspireerd en vooral ook uitgedaagd door zoveel praktische voorbeelden van dienstverlening en participatie op de menselijke maat, kan de groep deelnemers niet anders dan voldaan terugfietsen naar de VechtclubXL, waar de fietsen worden ingeleverd en afscheid wordt genomen van de reisgenoten.

Back to work!

Wat blijft er dan over als je de volgende dag, of de volgende maandag, weer op het werk bent? Wat blijft er hangen? Nou, laten we dat ook maar letterlijk maken, dachten we als organisatoren. Dus is aan iedereen gevraagd om 1 afbeelding of maximaal 2 afbeeldingen van deze dag te kiezen waarmee ze ook echt aan de slag willen. En die blijven dus hangen…naast je bureau. En je bedenkt wat jij kunt doen om de principes van dat voorbeeld, klein en pragmatisch of groots en meeslepend, in de praktijk te brengen. Het is tenslotte een praktijkdag en niet zomaar een gezellige dag uit!

Je zoekt nieuwe reisgenoten, misschien wel wat jonge honden binnen jouw eigen organisatie, om de eerste stappen mee te gaan zetten. Je laat je niet tegenhouden door geschreven of ongeschreven regels, maar gaat eens echt aan de slag vanuit je hart. En je evalueert natuurlijk wat dat oplevert. Gewoon door feedback te vragen van jouw omgeving. Maar pas op: voor je het weet lukt het echt…

Auteur(s)
Top