Een andere vorm van klantgericht: ‘Hoe zorg je dat bewonersinitiatief echt werkt’

Goede buurten is altijd een samenspel samenspel tussen gemeente, maatschappelijke partijen, inwoners en ondernemers. Sommige inwoners zijn in staat om in dit samenspel actief te participeren, en gemeente en ondernemers zullen zich daarop instellen. Dat doen zij ook wanneer bewoners daartoe minder in staat zijn. In dat geval bestaat participatie vooral uit een peiling van behoeften, en zullen gemeente en ondernemers kijken hoe zij in behoeften kunnen voorzien.

 

Niet elke wijk is hetzelfde en om het gewenste resultaat in een wijk te behalen, zal allereerst gekeken moeten worden naar de wensen en de vaardigheden van de inwoners en de al aanwezige initiatieven. Dan kun je aanvoelen tot welke participatie bewoners in staat (en bereid) zijn. Dit betekent dat een behoeftepeiling onder inwoners erg belangrijk is. Eisen aan een dergelijke peiling is dat:

  • Deze peiling ruimte moet bieden voor mensen die graag hun zegje doen, en als vervolg moeten deze mensen ook vernemen wat daarmee gebeurt.
  • Deze peiling tevens een instrument moet zijn om mensen te vinden die zelf de handen uit de mouwen willen steken. (Belangrijk is wel om hierbij de juiste verwachtingen te wekken; zijn er bijvoorbeeld weinig middelen om dit te ondersteunen, dan moet dat helder zijn.)

 

Een dergelijke behoeftepeiling met ‘verdiepingen’ is een innovatief instrument om in wijken met uiteenlopende kenmerken aan de slag te gaan, en recht te doen aan verschillen tussen wijken. Dit voorkomt niet alleen fouten om een wijk te passief of te actief te benaderen, maar ook om in wijken mensen verkeerd te benaderen. Dit instrument stelt de gemeente bovendien in staat om in te spelen op de trend dat enerzijds de middelen onder druk staan om voorzieningen overeind te houden, en anderzijds steeds meer bewoners de handen uit de mouwen willen steken.

 

Om te komen tot de beste aansluiting bij de samenleving te vinden, zijn er echter wel een aantal randvoorwaarden:

  • ‘Echt’ luisteren naar de bewoners en aanwezige partijen door ‘hun’ gesprek te voeren
  • Gezamenlijk behoeften en mogelijkheden inventariseren; dus gelijk verbinden
  • Geen informatie verzamelen vanwege het verzamelen, maar vanwege het creëren van beweging
  • Zoveel mogelijk mensen erbij betrekken dat uitkomsten breed gedragen worden
  • Ook mensen erbij betrekken die van nature afwachtend zijn
  • Zowel bestuurlijk als ambtelijk draagvlak vinden
  • Gebruik maken van moderne technieken

 

Als toelichting op dit laatste punt: iedereen is 24/7 connected met zijn mobiel. Zeker jongeren reageren nauwelijks nog op lange, saaie vragenlijsten en inzichten komen vaak te laat om direct actie op te ondernemen. Via online en mobiele technologie is het veel handiger (voor sommige doelgroepen) om informatie te verzamelen en  verbinding te krijgen.

 

Om er voor te zorgen dat bewonersinitiatieven echt gaan werken, heeft H3ROES samen met Jurgen van de Heijden (AT Osborne), Jasper Klapwijk (Kantelingen) en Sjoerd van den Berg (BMC) het  ‘Nabij ontmoeten’ model ontwikkeld. Dit is een combinatie van:

  • Hoofd: slimme modellen die al hun succes hebben bewezen, maar ook aansluiten bij wat in de specifieke wijk nodig is
  • Hart: We stuiten in ons werk altijd op de diepste drijfveren van initiatiefnemers: die motieven vormen voor ons het uitgangspunt.
  • Handen: We zijn efficiënt en effectief in de uitvoering; dat moet ook wel als je actieve bewoners helpt die van de nood een deugd maken.

 

Een presentatie over dit model kunt u <hier downloaden> en voor meer inzicht in de concrete stappen bij een dergelijk traject  <kijk hier>. Voor specifieke vragen over bewonersinitiatief kunt u contact opnemen met Ronald Provoost (ronald@H3ROES.NL; 06-55786352).

Auteur(s)
Top